Categorie archieven: Projecten

Nieuw gevlucht “De Onderneming”

De Onderneming Vierhuizen

De Onderneming is een korenmolen in het Groningse Vierhuizen in de gemeente De Marne.

De stellingmolen werd in 1858 gebouwd ter vervanging van een kleine grondzeiler. De molen werd gebouwd in opdracht van het echtpaar Jacob Jans Loots een Geertruid Bolt, bakkers in Vierhuizen. In 1952 leek het met de molen gedaan: een sloopvergunning was al verkregen. In 1956 werd de molen door Jacob Loots, een kleizoon van de eerste eigenaars, verkocht. Dankzij een particulier initiatief bleef de molen behouden en is hij in 1969 gerestaureerd. In de jaren daarna kwam de molen in gebruik als lesmolen.
Bernard Dijk leidde hier van 1971 tot aan zijn overlijden in 2001 meer dan zeventig vrijwillige molenaars op. Dijk was (beroeps)watermolenaar van de Fransumerpolder en woonde met zijn echtgenote naast de poldermolen De Eolus aan het Aduarderdiep. Hij was medeoprichter van de Vereniging Vrienden van de Groninger Molens en initiatiefnemer voor de opleiding van vrijwillige molenaars in de provincie. Als instructeur van het Gilde van Vrijwillige Molenaars bleek hij een natuurtalent. Met zijn enorme kennis en zijn goede humeur wist hij vele harten voor de molens te winnen. Ook cabaretier Herman Finkers volgde bij Dijk enige tijd de opleiding tot vrijwillige molenaar, maar hij maakte die niet af.
Na het overlijden van Dijk nam een inwoner van Vierhuizen als vrijwillige molenaar het dagelijks beheer van de molen over. De Onderneming is geen lesmolen meer, maar draait nog regelmatig. De molen heeft op dit moment een restauratie nodig die wordt gerealiseerd door de nieuwe eigenaar, de Stichting Het Groninger Landschap.
(Bron: Wikipedia)

Restauratie:
In oktober 2010 een geheel nieuw gevlucht aangebracht, de roeden (fabrikaat: Dunning-Bremer) lang 19,60 m1. met de nummers 305 en 306

Restauratie “De Leeuw” te Zeerijp

Molen de Leeuw

De Leeuw is een koren- en pelmolen in het dorpje Zeerijp in de provincie Groningen.

De molen werd in 1865 herbouwd in Zeerijp, maar stond daarvoor in het dorpje Solwerd bij Appingedam. De compleet houten molen is uitgerust met twee koppels maalstenen en twee pelstenen. De pellerij moet worden hersteld, maar de maalstenen malen regelmatig veevoer. De molen, die eigendom is van de Molenstichting Fivelingo, is tussen 1974 en 1977 gerestaureerd en wordt elke zaterdag door twee vrijwillige molenaars in bedrijf gesteld. (Bron: Wikipedia)

Restauratie:
In november 2009 zijn we gestart met het herstel van de stelling. Vervangen zijn de liggers, het dek met regenkraag en de gehele leuning. Tevens zijn de stellingschoren aangelast.

In september 2010 hebben we de roeden kaal gezet en hierop volgend de kap met staartwerk gedemonteerd en de kap naast de molenromp geplaatst.
De gerestaureerde kap is inmiddels weer op de romp geplaatst en wordt verder afgewerkt gelijktijdig met de levering van de nieuwe door ons gefabriceerde  molenroeden lang 22,00 m1. (nr: 308 en 309). Intussen zijn we nog bezig om de pellerij weer draaivaardig te maken.

Diverse projecten in Duitsland

Lubberstedt 2003: Nieuwe roeden

Ook in Duitsland hebben we diverse molens gerestaureerd en/of vervangingswerkzaamheden verricht.

Hieronder ziet u enkele voor beelden van de molens in Duitsland.

Korenmolen “De Hoop”te Haren

korenmolen "De Hoop"te Haren

Korenmolen ” De Hoop” is een monumentale korenmolen, vroeger oliemolen, gelegen middenin het dorp Haren in de provincie Groningen.

Het is een van de weinige ronde stenen bovenkruiers in Noord-Nederland. Onderin de molen is een dierenspeciaalzaak gevestigd.

Er werd altijd aangenomen dat de molen werd in 1843 gebouwd als oliemolen en later als korenmolen werd ingericht. Uit historisch onderzoek is echter gebleken dat de molen waarschijnlijk in 1839 gebouwd is als korenmolen en later als oliemolen is ingericht.
De molen is in 1960 en 1975 gerestaureerd, maar raakte langzamerhand toch weer in verval.
De laatste particuliere eigenaar heeft de molen in 2006 overgedaan aan een stichting. Deze stichting heeft met behulp van o.a. geldinzamelingsacties de molen laten restaureren en daarna vervolgens als bezoekersmolen in gebruik genomen. De gehele restauratie is inmiddels afgerond. Het oliewerk is nog aanwezig, zij het incompleet.
Reatauratie:
Vervangen van de gehele stelling in 2007.
Op 9 december 2008 hebben we de kap afgenomen en op transport geplaatst naar onze werkplaats in Adorp.
Herstellen van de romp en de kap, staartwerk en gevlucht etc. 2009/2010. De staart met de schoren waren al eerder verwijderd in verband met de zeer slechte conditie waarin deze zich bevonden.
Bij onze werkplaats heeft de kap enige tijd roerloos gestaan voordat we er in het najaar van 2009 met de restauratie zijn begonnen. Intussen hadden we de diverse nieuwe onderdelen al wel zover klaar liggen voor montage aan de kap.
In de winter van 2009/2010 zijn we ook begonnen met het fabriceren van de nieuwe molenroeden voor deze molen (fabrikaat: Dunning-Bremer) lang 21,64 m1. met de nummers 303 en 304. Deze roeden voorzien van aluminium stroomlijnneuzen met Bremer-remkleppen en aluminium jalouzieën in het achterhek.

Restauratie “Eolus” te Fransum

Restauratie “Eolus” te Fransum

De Eolus is een poldermolen aan de westzijde van het Aduarderdiep, ten noorden van Aduard en ten oosten van Den Ham en Fransum.

De molen werd in 1821 gebouwd en bleef tot in de jaren tachtig van de twintigste eeuw op windkracht in bedrijf als hoofdbemaling van de Fransumerpolder. Jarenlang werd de molen bemalen door het molenaarsechtpaar Dijk. Bernard Dijk was tevens molenaar en instructeur op de korenmolen De Onderneming in Vierhuizen.
Na het overlijden van het echtpaar Dijk wordt de molen thans regelmatig op vrijwillige basis in werking gezet door de nieuwe bewoner van de molenaarswoning, die tevens beroepsmolenaar is op de Joeswert in Feerwerd. De Eolus is enkele malen gerestaureerd. Het wiekenkruis is voorzien van zelfzwichting met het systeem Van Bussel, de roeden hebben een lengte van 19 meter.

De molen is eigendom van de Molenstichting Westerkwartier. Opvallend zijn de grote ramen in de veldmuren. Samen met enkele andere restanten vormen deze ramen de overblijfselen van de woning die tot de bouw van een apart molenaarshuis in de molen was ondergebracht.
Eind juni 2008 stelde de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten 96.250 euro beschikbaar voor een restauratie van De Eolus.[1] Met dit geld werd de molen van een nieuw wiekenkruis voorzien. Ook werden vijzel en staartwerk gerestaureerd. In juni 2009 is de molen weer maalvaardig opgeleverd. (Bron: Wikipedia)

Restauratie:
In  2009 hebben we de restauratie uitgevoerd aan deze molen, de restauratie bestond uit het vervangen van de stalen vijzel, de stalen roeden (fabrikaat: Dunning-Bremer) lang 19,10 m1. met de nummers 301 en 302. en het staartwerk. Helaas hadden we hier een slechte dag voor uit gezocht (de gehele dag regen) maar desondanks is het werk zeer voorspoedig verlopen.

“De Vier Winden” te Pieterburen

De Vier Winden is de naam van de koren- en pelmolen aan de Hoofdstraat in Pieterburen, gemeente De Marne.

De eerste molen op deze plek was een standerdmolen, welke hier rond 1628 werd gebouwd.
Deze molen werd in 1825 door een achtkante stellingmolen vervangen.
Deze molen is op 22 maart 1846 afgebrand en nog in hetzelfde jaar door een nieuwe achtkante stellingmolen, de huidige molen, vervangen. De molen is tot eind jaren ’60 in gebruik geweest en in 1972-’73 gerestaureerd en sindsdien door vrijwillige molenaars in bedrijf gesteld.
Sinds begin jaren ’90 wordt de molen bediend door een vrijwillig molenaar, die tevens instructeur is van het Gilde van Vrijwillige Molenaars, en zijn leerlingen.
In 2007 werd de molen eigendom van de Stichting Het Groninger Landschap.
Het wiekenkruis, met een vlucht van 21 meter, is voorzien van het oudhollands wieksysteem met zeilen. De molen beschikt over een koppel maalstenen en twee pelstenen.
Eind januari 2008 is men begonnen met een omvangrijke restauratie. De gehele kap is grotendeels vernieuwd en tevens is het pelwerk gecompleteerd en weer maalvaardig gemaakt. Op 22 mei 2008 is de vernieuwde kap geplaatst en is het wiekenkruis weer aangebracht. In het najaar van 2008 werd de gerestaureerde molen opgeleverd.(Bron: Wikipedia)
 
Restauratie:
Restauratie kap o.a.: Nieuwe voeghouten met roosterhouten en spantring.
Nieuwe kroonlijst, nieuw hekwerk aan het gevlucht, herstel pelinrichting en de stelling voorzien van nieuwe liggers en dek met enkele leuningmandjes etc.

“De Eendracht” te Gieterveen

“De Eendracht” te Gieterveen.

De Eendracht is een korenmolen in het Drentse Gieterveen.

De molen werd oorspronkelijk in 1877 gebouwd als achtkante bovenkruier met gebruikmaking van een gesloopte molen uit Nieuw-Buinen.
Na een brand in 1904 werd het bovenachtkant door een rond stenen molenlichaam vervangen.
Reeds vanaf 1905 was de molen in eigendom van de familie Mulder. De laatste telg van dit geslacht heeft de molen nog lang in bedrijf gehouden, maar rond de eeuwwisseling raakte de molen in een steeds slechtere toestand.
Na de dood van Johannes Mulder in 2004 kwam de molen in eigendom van de Molenstichting Drenthe. Deze liet in 2005 een restauratie uitvoeren waarna de molen voorlopig weer draaivaardig werd. In 2007 werd met een omvangrijkere restauratie begonnen waarbij onder andere de stenen onderbouw werd vernieuwd en waarbij groot onderhoud werd gepleegd aan binnenwerk en kap van de molen. In het najaar van 2007 werd de kap teruggeplaatst en in het voorjaar van 2008 is de restauratie afgerond.
De Eendracht is bij de restauratie weer voorzien van een roede met zelfzwichting, de andere roede heeft het oudhollands hekwerk met zeilen.
De inrichting bestaat uit twee koppels maalstenen.
Na de restauratie is de molen eigendom geworden van Het Drentse Landschap en wordt hij bediend door vrijwillige molenaars.(Bron: Wikipedia)

Restauratie:
Restauratie kap, romp, stelling, gevlucht, maalinrichting, zolders etc. 

De Goliath te Uithuizermeeden

De molen bemaalde voorheen de Eemspolder, groot 846 ha, bedijkt in 1876 en staat bij het gehucht De Greede (3,25 km ten n.n.oosten van Roodeschool, richting Eemshaven) aan de dijk van de Eemspolder.

Op 1 augustus 1882 werd de windwatermolen “Goliath” op het 6de onderdeel van het waterschap “Reiderland”, staande aan het Pekelderdiep bij Winschoterhoogerbrug, voor ƒ l.675,- aangekocht. 
Op 30 augustus 1882 geschiedde de afbraak van de oude en opbouw van de nieuwe molen met één vijzel, publiekelijk aanbesteed en gegund aan J. Offringa te Uithuizermeeden voor ƒ 4.268,-.
Op 27 februari 1897 brandde de watermolen “Goliath” af. Op 13 maart 1897 werd de bouw van een nieuwe “Goliath” gegund aan G. Stuivinga te Warffum voor ƒ 7.786,-.De kosten van opmaken van het bestek en de tekening van de molen door J. Klippus te Bedum bedroegen ƒ 558,77, zodat de totale kosten van de herbouw ƒ 8.344,77 bedroegen. Beide roeden waren voorheen voorzien van zelfzwichting. Sinds 1981 zijn de roeden oudhollands opgehekt.

Vanaf 1913 (1937?) zat in de molen een elektrische hulpkracht (40 pk) op één van de schroeven. In 1949 is de molen door molenmaker U. Holman te Stroobos hersteld.
In 1964 werd de molen overgenomen van de Eemspolder, later opgegaan in het waterschap Hunsingo, door de gemeente Uithuizermeeden.
In 1971 werd de molen gerestaureerd door de fa. Bremer voor ƒ 31.656,-.
In 1974 werd de oude houten vijzel vervangen door een nieuwe, waardoor ook weer met windkracht kon worden gemalen. De molen met zijn beide vijzels kwam in het voorjaar van 1979 voor de polderbemaling buiten bedrijf te staan als gevolg van de bouw van een nieuw gemaal. Momenteel is er voor de molen een maalcircuit in gebruik.
In 2006 werden een stel nieuwe roeden gestoken, deze roeden zijn voorzien van windborden.
In de molen zit een gedenksteen met de tekst:

Het pleit werd dan beslecht!
Na vier en twintig jaren
Verkreeg men eindelijk recht
Op deze grond der baren
Zoo is dan ’t doel bereikt
Ons lang reeds voorgesteld
En pronkt het golvend graan
Dra op dit nieuwe veld

(Bron: www.molens.nl)

Moorseer Muhle Norderham (Duitsland)

Moorseer Muhle Norderham (Duitsland)

Al meer dan driehonderd jaar de molen is in de plaats Moorsee graan gemalen om.

Voorafgaand aan de molenaarswoning het was een kleine windmolen op de keien die zichtbaar zijn op het museum terrein vandaag.

De ene helft van het pand behoorde tot vader en zoon Tjörk Ummen en Wilcke ,
hun aandeel in zijn testament nagelaten aan de parochie arme Abbehausen. In 1800, de armen verkochten hun helft aan de Stichting mede-eigenaar Anton delen.
Meerdere huurders zijn hier sinds werkzaam als molenaar, tot 1 Mei 1899 Anton Gerhard Reinken en zijn zoon Johann Hinrich Gerhard nam de operatie. Vanaf 1945, Henry Reinken het bedrijf in 1977 als een commerciële windmolen laatste Wesermarsch gestaakt alleen.
 
Restauratie
De Moor Lake molen werd grondig gerenoveerd in 2005 en 2006. De bakstenen muren, de houten achthoek, de ramen en de vloeren werden gerepareerd. De vleugels werden ook gerenoveerd en een staaf (een paar vleugels) kreeg een nieuw venster behandeling.
De molenkap en de omliggende galerij werden volledig opnieuw ontworpen. Had ook nog twee molenstenen worden vervangen. Na de reorganisatie, de heide meer molen is operationeel en heeft een looptijd van vele decennia.

De Grote Geert Kantens 2005

De Grote Geert Kantens 2005

De molen werd in 1818 gebouwd als lage stellingmolen (met een stellinghoogte van 28 voet) voor rekening van Simon Nienoord.

In 1852 werd in opdracht van Albertus Cost de molen omhooggebracht tot de huidige stellinghoogte van 38 voet (ca. 10 m).
Boven de dichtgemetselde westelijke ingang bevindt zich een steentje met een opschrift etreffende de verhoging van de stelling:De Groote Geert
Toen men 1818 telde en Pieter Siemens Nienoort mij hier stelde ben ik na dertig jaar, doorstaan van storm en gevaar met ruim drie ellen, verhoogd onder mijn stelling
De roeden hebben een vlucht van 77 voet, 21,90 m. en zijn beide voorzien van zelfzwichting met stroomlijnneuzen en remkleppen. De molen is uitgerust met één paar maalstenen en twee paar pelstenen.
In 1931 werd een Pot-binnenroede besteld nr. 2684 met een lengte van 22,00 m. na breuk van de oude roede. In 1954 gerestaureerd door molenmaker Chr. Bremer te Adorp voor f.10.342. In 1960 werd door Bremer een nieuwe roede gestoken voor f.5600. In 1963 draaide de molen voor het laatst. Tijdens de storm van 9 op 10 november 1969 is de stroomlijnneus van beide roeden grotendeels vernield. Gerestaureerd in de jaren 1979/80 door de fa. Bremer voor f.300.000. Op 4 oktober 1980 werd de molen weer in gebruik gesteld. In 1999 is door fa. Dunning uit Adorp een geheel nieuwe staart geplaatst.
Naast de molen staat nog de voormalige stookhut. De molen is prachtig gelegen aan het Boterdiep en er heeft bij de molen nooit een sarrishut gestaan.
(Bron: www.molens.nl)